HIZIR’IN KIZDIĞI ADAM – İMTİHAN OLAN DERVİŞ ADAYI – HZ. İSA (A.S.)’DAN ALLAH AŞKI İÇİN YARDIM İSTEYEN ADAM

0
1078

Hızır, bir gün cuma namazına geliyor, camiye bakıyor yanında bir ihtiyar uyukluyor. Hızır kızıyor; “Camide uyuklanır mı? Kalk!” diyor, dürtüyor.

Adam şöyle bir bakıyor Hızır’ın yüzüne, Hızır yine ters ters bakıyor. “Allah’ın evi utanmıyor musun?” diyor. Adam Hızır’ın gözüne bakıyor yine uyukluyor.

Hızır tekrar dürtünce; “Bana bak vallahi şimdi şu milleti üşüştürürüm başına, Hızır olduğunu söylerim” diyor.

Hızır şöyle bir listeye bakıyor, bu adam yok listede, nasıl iş bu diyor?

Dışarı çıkınca; “Yarabbi, diyor bu nasıl olur?” diyor.

Allah; “Ya Hızır, ben sana beni sevenlerin listesini verdim, benim sevdiklerimin değil” diyor.

İşte Allah’ın sevdikleri, Sırrıl Zaman’da onların içindedir, Zamanın Gavsı da. Allah katında sevgiler vardır. Onu dilediklerine İhsan ediyor çok küçük dozlarla.

İki tane olay; vatandaştan birisi, iyi bir mürşide gidiyor, diyor ki; “Ben ıslah olmak istiyorum, derviş olmak istiyorum.”

“İyi de oğlum, bizim yolumuz zordur!” diyor.

“Olsun ben her zorluğa razıyım!” diyor.

“O zaman seni küçük bir sınavdan geçireyim.” diyor.

“İyi geçir.” diyor.

“Büyük bir salon var, dört kapı var karşılıklı baştaki kapıdan sırayla gir içeri, içerde bir kişi var, her odadakine bir tokat at gel!” diyor. İmtihana bak!

“Peki!” diyor. Kapıyı açıyor giriyor, biri namaz kılıyor geçiyor önüne bir tane çakıyor, namazdaki sol eline bırakmadan sağ eliyle bir tane buna çakıyor, duruyor duruyor başka bir şey yok. Bir tokat atıyor, bir tokat yiyor, oradan çıkıyor.

İkinci odaya giriyor, orada da biri namaz kılıyor, geçiyor önüne bir tokatta ona çakıyor, gözlerini yumup bekliyor, o elini kaldırıyor ama vazgeçiyor vurmuyor. “Bu insaflı!” diyor geçiyor.

Üçüncü odaya giriyor, biri tespih çekiyor, çöküyor önüne bir tane çakıyor tespih çekene, gözünü de yummuş bekliyor, gözününde biri açık nasıl çakacak diye, hiç umurunda olmuyor, iki üç dakika sonra şöyle bir yüzüne bakıyor, gözünü kapatıyor yine devam ediyor tespihine, “Allah Allah bu uçmuş iyice…” diyor.

Dördüncü odaya giriyor, adam oturmuş tespih çekiyor, çöküyor bunun önüne, bir tane çakıyor buna hiç duymuyor, bir tane daha çakıyor, yine duymuyor, bir tane daha çakıyor, yine duymuyor, hiç umurunda değil, zikre devam ediyor.

“Allah Allah! Bu nasıl iştir?” Çıkıyor geliyor.

“Çaktın mı birer tane?” diyor.

“Dördüncüsüne torpil yaptım, üç tane çaktım duymadı.” diyor.

“Oğlum, elli üç tane çaksan duymaz, o Fenâfillah’ta, Allahuteala’nın aşkına gark oldu gitti, onu kessen duymaz!” diyor.

“Bak oğlum, birincisi; kısasa kısas yapar, bir tane attın bir tane yedin yolun başı, ikincisi; bir parça ilerlemeye başladı, geri çakacaktı ama ‘Vardır bir hikmeti’ dedi, vazgeçti, üçüncüsü de seyri sülüğü bitirdi, her şeyin Allah’tan geldiğini biliyor sadece ‘Sebep kim?’ diye şöyle bir gözünü açıp sebebe baktı. Dördüncüsü de Fenâfillah’da onu doğrasan duymaz!” diyor. Allah’ın yanındayken duymaz. Zikir yolu koruyor.

İsa Aleyhisselam bir yere giderken birisi bahçe suluyor.

“Selamünaleyküm!”

“Aleykümselam!”

“Ya İsa, Allah’a dua et, kendi aşkından bana bir zerre ihsan etsin”.

İsa Aleyhisselam diyor ki; “Sen bir zerre kaldıramazsın.”

“O zaman yarım zerre.”

İsa Aleyhisselam dua ediyor “Yarabbi, bu kuluna yarım zerre kendi sevginden ihsan et”. Geçip gidiyor, bir ay sonra oradan dönerken adam yok bahçede, soruyor soruşturuyor. “O dağlara çıktı, dua ediyor!” diyorlar.

“Ya Rabbi, beni ona ulaştır, yarım zerre ne hale getiriyor insanları.” Allah açıyor önüne bir perde, dağlara çıkmış, bir kayanın üzerine dikilmiş, gözünü dikmiş semaya. Gidiyor İsa Aleyhisselam; “Hey hey falan filan! Hey ben İsa’yım.”

Allahuteala nida ediyor; “Ya İsa, biz ona yarım zerre aşkımızdan İhsan ettik, onu şimdi testereyle doğrasan duymaz.” Yani; Allah tarafından İhsan edilen aşk, sevgi böyledir. Biz şimdi kendi gönlümüzde uyanan bir sevgi, ateş, bir aşk buluyoruz, işte az önce dediğimiz gibi Allah’ı sevenler var, Allah’ın sevdikleri var. Allah’ın kendisi için ayırdıkları vardır kulların arasından, o insanlar yatağında da şehit olarak ölürler.

Yunus diyor “Senin aşkına dokunan meydana gelmez Allah’ım”.
O meydana gelmez, o meydandan yok olur, inzivaya.

#hz.isa #peygamberler #hz.yunus #hızır #hızır(a.s.) #dervisinsınavı #dervisinimtihanı #iman #fenafillah #dervisolma #seyrisülük

CEVAP VER

Yorumunuzu yazınız
İsminizi yazınız